08 Nov 2026
|
2 min read
Groen Coevorden: mooie woorden, maar hoe groen is de praktijk?
J
Jan Veenstra
Auteur
Zoveel tegenstrijdigheid. Wie de website van Groen Coevorden bezoekt, krijgt een aantrekkelijk beeld voorgeschoteld. Samen werken aan een groener Coevorden. Inwoners, vrijwilligers, organisaties en de gemeente die elkaar vinden in hun inzet voor natuur, landschap, biodiversiteit en duurzaamheid. Wie kan daar nu tegen zijn?
Maar zodra we de mooie woorden naast de dagelijkse werkelijkheid leggen, ontstaat er toch een merkwaardige tegenstelling.
Neem bijvoorbeeld het spoor. Coevorden maakt zich op om vanaf volgende maand dagelijks meerdere keren een vervuilende dieseltrein op een speciaal daarvoor aangelegd perron te ontvangen. Een ontwikkeling die misschien vanuit logistiek en economisch oogpunt te verdedigen is, maar die moeilijk te rijmen valt met de groene ambities die de gemeente uitdraagt.
En hoe zit het met de zero-emissiezone? Terwijl elders gemeenten maatregelen nemen om vervuilende voertuigen uit binnensteden te weren, blijft Coevorden op dit terrein achter. Duurzaamheid lijkt kennelijk afhankelijk van het onderwerp en de bestuurlijke bereidheid om daadwerkelijk keuzes te maken.
Dan de binnenstad zelf. De opwarming van stedelijke gebieden wordt versterkt door het zogenoemde hitte-eilandeffect. Steen, beton en asfalt houden warmte vast, terwijl bomen en groen juist voor verkoeling zorgen. Toch verdwenen op de Markt de bomen die daar een belangrijke bijdrage aan konden leveren. Wie vervolgens door verschillende straten van het centrum loopt, ziet hoeveel ruimte er is voor verbetering. Leg die straten eens langs de meetlat van Jantje Beton en vraag je af hoeveel ruimte er werkelijk overblijft voor groen, natuur en verkoeling.
Natuurlijk, een groen platform kan inwoners enthousiasmeren, vrijwilligers verbinden en mooie initiatieven ondersteunen. Dat is waardevol en verdient waardering. Maar het mag geen groen uithangbord worden waarachter het gemeentelijke beleid zich verschuilt.
Want groen beleid begint niet bij een website, een folder of een platform. Het begint bij bestuurlijke keuzes. Bij de inrichting van straten en pleinen, bij het behouden van bomen, bij minder verstening en bij de bereidheid om duurzaamheid ook mee te wegen wanneer economische of praktische belangen op tafel liggen.
Het is mooi om inwoners te vragen mee te werken aan een groener Coevorden. Maar dan moet de gemeente zelf wel het goede voorbeeld geven.
Een groene ambitie is pas geloofwaardig wanneer je haar ook op straat kunt terugzien.
Neem bijvoorbeeld het spoor. Coevorden maakt zich op om vanaf volgende maand dagelijks meerdere keren een vervuilende dieseltrein op een speciaal daarvoor aangelegd perron te ontvangen. Een ontwikkeling die misschien vanuit logistiek en economisch oogpunt te verdedigen is, maar die moeilijk te rijmen valt met de groene ambities die de gemeente uitdraagt.
En hoe zit het met de zero-emissiezone? Terwijl elders gemeenten maatregelen nemen om vervuilende voertuigen uit binnensteden te weren, blijft Coevorden op dit terrein achter. Duurzaamheid lijkt kennelijk afhankelijk van het onderwerp en de bestuurlijke bereidheid om daadwerkelijk keuzes te maken.
Dan de binnenstad zelf. De opwarming van stedelijke gebieden wordt versterkt door het zogenoemde hitte-eilandeffect. Steen, beton en asfalt houden warmte vast, terwijl bomen en groen juist voor verkoeling zorgen. Toch verdwenen op de Markt de bomen die daar een belangrijke bijdrage aan konden leveren. Wie vervolgens door verschillende straten van het centrum loopt, ziet hoeveel ruimte er is voor verbetering. Leg die straten eens langs de meetlat van Jantje Beton en vraag je af hoeveel ruimte er werkelijk overblijft voor groen, natuur en verkoeling.
Natuurlijk, een groen platform kan inwoners enthousiasmeren, vrijwilligers verbinden en mooie initiatieven ondersteunen. Dat is waardevol en verdient waardering. Maar het mag geen groen uithangbord worden waarachter het gemeentelijke beleid zich verschuilt.
Want groen beleid begint niet bij een website, een folder of een platform. Het begint bij bestuurlijke keuzes. Bij de inrichting van straten en pleinen, bij het behouden van bomen, bij minder verstening en bij de bereidheid om duurzaamheid ook mee te wegen wanneer economische of praktische belangen op tafel liggen.
Het is mooi om inwoners te vragen mee te werken aan een groener Coevorden. Maar dan moet de gemeente zelf wel het goede voorbeeld geven.
Een groene ambitie is pas geloofwaardig wanneer je haar ook op straat kunt terugzien.