Maar de inwoners van deze regio zijn inmiddels wel klaar met mooie woorden.

Ze willen geen bestuurders die schrijven wat prettig leest of zeggen wat goed klinkt. Ze willen weten waar ze aan toe zijn. Komt die verdubbeling van de N34 er wel of niet? Komen die woningen er echt of blijven het stippen op een kaart? Is de economie nu werkelijk een prioriteit, of verdwijnt die straks weer achter een stapel nieuwe klimaat- en natuurdoelen?

Het lijkt tegenwoordig belangrijker om niemand voor het hoofd te stoten dan om een duidelijke keuze te maken. Beleidsstukken staan vol met woorden als 'verbinden', 'balans', 'ruimte bieden' en 'integraal afwegen'. Prachtige taal, maar niemand rijdt sneller over de N34 omdat een beleidsmaker het woord 'balans' gebruikt.

De bevolking prikt daar inmiddels doorheen. Mensen willen geen bestuur dat hen naar de mond praat. Ze willen bestuurders die eerlijk zeggen wat wel kan, wat niet kan en wanneer iets gebeurt. Ook als dat een minder populaire boodschap is.

Want duidelijkheid schept vertrouwen. Vaagheid kweekt wantrouwen.

Dat geldt ook voor de Omgevingsvisie. Er wordt nu erkend dat Emmen en Zuid- en Oost-Drenthe economisch van groot belang zijn. Prima. Maar erkenning alleen bouwt geen woningen, legt geen wegen aan en trekt geen bedrijven over de streep.

Besturen is keuzes maken. Niet eindeloos formuleren.

Als infrastructuur noodzakelijk is, zeg dan wanneer die wordt aangelegd. Als het geld ontbreekt, wees daar eerlijk over. Als plannen voorlopig niet doorgaan, vertel dat dan ook. Daar kan iedereen mee leven. Wat mensen niet meer accepteren, zijn documenten vol beloftes waar uiteindelijk geen schop de grond in gaat.

De inwoners van Drenthe hebben geen behoefte aan applaus voor hun regio. Ze weten allang wat Zuid- en Oost-Drenthe waard is.

Waar ze behoefte aan hebben, is een overheid die minder schrijft en meer doet.