27 May 2026
|
2 min read
De wonderlijke spoorlijn der naïviteit
J
Jan Veenstra
Auteur
Nederland blijft een prachtig land. Een land waar werkelijk álles tot in de puntjes geregeld is. Behalve de dingen die geregeld moeten worden.
Neem nu de trein tussen Zwolle en Emmen. Daar blijkt dat duizenden boetes voor zwartrijden ongeldig zijn, omdat conducteurs jarenlang vertrouwden op een pasje dat eigenlijk geen officieel legitimatiebewijs was. Een detail, zult u zeggen. En terecht. Want wat is een rechtsstaat zonder administratieve slapstick?
Jarenlang keek iedereen ernaar:
conducteur knikt vriendelijk, reiziger toont COA-pas, bonnetje wordt geschreven, systeem piept tevreden — en ergens in een kantoor verdwijnt de boete in een digitale la naast de map “komt later wel”.
Tot ineens iemand wakker werd.
“Wacht eens even… dit mag helemaal niet.”
Een historische ontdekking. Een beetje alsof de brandweer na twaalf jaar constateert dat water eigenlijk nat is.
Politici buitelen inmiddels over elkaar heen van verbazing. De één noemt het “onacceptabel”, de ander “absurd”. En heel Nederland doet alsof gisteren pas ontdekt werd dat iemand zonder geldig identiteitsbewijs nogal lastig te beboeten is.
Maar het mooiste blijft toch de onderliggende gedachte van het systeem.
Iemand zonder kaartje.
Zonder officieel ID.
Zonder vast adres.
Soms zonder verblijfsstatus.
Maar gelukkig wél met een boete van €70 plus administratiekosten.
Dat is optimisme van olympisch niveau.
Ergens moet een ambtenaar hebben gedacht:
“Geen zorgen jongens, het CJIB regelt dit wel.”
Ja natuurlijk.
Misschien stuurt men straks ook betalingsherinneringen per postduif richting de Balkan.
En ondertussen blijft de gewone reiziger braaf inchecken. Want als Henk uit Coevorden zonder kaartje reist omdat zijn pinpas het niet deed, dan staat de halve krijgsmacht klaar om hem financieel te ruïneren vóór station Dalen.
Maar hier? Hier ontdekten we collectief dat een systeem gebaseerd op vertrouwen, papierwerk en goede bedoelingen misschien niet waterdicht is.
Wie had dát ooit kunnen bedenken?
Toch moeten we positief blijven. Nederland is tenslotte een innovatief land. Een gidsland. Een land waar men gelooft in kansen, verbinding en herstel.
Dus vermoedelijk komt er binnenkort gewoon een nieuwe oplossing:
de digitale morele intentiepas.
Geen legitimatie nodig.
Geen adres nodig.
Geen kaartje nodig.
Alleen een vriendelijke glimlach en de belofte dat u het écht nooit meer zult doen.
Welkom aan boord.
Jarenlang keek iedereen ernaar:
conducteur knikt vriendelijk, reiziger toont COA-pas, bonnetje wordt geschreven, systeem piept tevreden — en ergens in een kantoor verdwijnt de boete in een digitale la naast de map “komt later wel”.
Tot ineens iemand wakker werd.
“Wacht eens even… dit mag helemaal niet.”
Een historische ontdekking. Een beetje alsof de brandweer na twaalf jaar constateert dat water eigenlijk nat is.
Politici buitelen inmiddels over elkaar heen van verbazing. De één noemt het “onacceptabel”, de ander “absurd”. En heel Nederland doet alsof gisteren pas ontdekt werd dat iemand zonder geldig identiteitsbewijs nogal lastig te beboeten is.
Maar het mooiste blijft toch de onderliggende gedachte van het systeem.
Iemand zonder kaartje.
Zonder officieel ID.
Zonder vast adres.
Soms zonder verblijfsstatus.
Maar gelukkig wél met een boete van €70 plus administratiekosten.
Dat is optimisme van olympisch niveau.
Ergens moet een ambtenaar hebben gedacht:
“Geen zorgen jongens, het CJIB regelt dit wel.”
Ja natuurlijk.
Misschien stuurt men straks ook betalingsherinneringen per postduif richting de Balkan.
En ondertussen blijft de gewone reiziger braaf inchecken. Want als Henk uit Coevorden zonder kaartje reist omdat zijn pinpas het niet deed, dan staat de halve krijgsmacht klaar om hem financieel te ruïneren vóór station Dalen.
Maar hier? Hier ontdekten we collectief dat een systeem gebaseerd op vertrouwen, papierwerk en goede bedoelingen misschien niet waterdicht is.
Wie had dát ooit kunnen bedenken?
Toch moeten we positief blijven. Nederland is tenslotte een innovatief land. Een gidsland. Een land waar men gelooft in kansen, verbinding en herstel.
Dus vermoedelijk komt er binnenkort gewoon een nieuwe oplossing:
de digitale morele intentiepas.
Geen legitimatie nodig.
Geen adres nodig.
Geen kaartje nodig.
Alleen een vriendelijke glimlach en de belofte dat u het écht nooit meer zult doen.
Welkom aan boord.