03 Aug 2026
|
2 min read
De duurste plas van Coevorden
J
Jan Veenstra
Auteur
Achtentwintig graden. De zon schijnt uitbundig. Het is vakantietijd. Je zou verwachten dat de waterbak op de Markt in Coevorden het bruisende middelpunt van de stad is. Kinderen die spetteren, ouders op een bankje met een ijsje, jongeren die verkoeling zoeken. Een ansichtkaart van een levendig stadscentrum.
De werkelijkheid is iets minder fotogeniek.
Vrijwel iedere keer als ik er langsloop, dobbert er een plastic flesje in het water, aangevuld met wat ander zwerfvuil. Verder is het er vooral opvallend rustig. Geen gillende kinderen, geen pootjebadende toeristen, geen waterpret. Hooguit een verdwaalde duif die zich afvraagt of dit nu werkelijk de miljoeneninvestering is waar iedereen het over had.
Heel af en toe kent de waterbak een hoogtepunt. Tijdens de kermis bijvoorbeeld. Toen bleek het bassin ineens een onverwachte sanitaire voorziening. Niet officieel natuurlijk, maar sommige bezoekers zagen er toch vooral een openbaar urinoir in. Dat is waarschijnlijk niet helemaal de invulling die de ontwerpers voor ogen hadden toen ze de eerste schetsen presenteerden.
Er zijn destijds miljoenen in het project gestoken. Dat ging niet zonder kritiek. Veel Coevordenaren vroegen zich af waarom dat geld niet werd gebruikt om de haven door te trekken. Dat zou volgens hen niet alleen mooier zijn geweest, maar ook beter aansluiten bij de historische vestingstad. Water waar boten daadwerkelijk iets mee kunnen, in plaats van water dat voornamelijk plastic opvangt.
Misschien moet de gemeente de functie van de waterbak gewoon officieel aanpassen. Zet er een bordje bij:
"Multifunctioneel stedelijk waterobject."
Geschikt voor:
het opvangen van regenwater;
het verzamelen van lege flesjes;
het spiegelen van wolken;
incidenteel kermisgebruik.
En als extra toeristische attractie kunnen bezoekers raden hoeveel miljoen euro er onder het wateroppervlak verborgen ligt. Degene die het dichtst in de buurt komt, wint een schepnetje om de flesjes eruit te vissen.
Het blijft een merkwaardig verschijnsel. We investeren miljoenen in een waterpartij die vooral bewijst dat stilstaand water inderdaad stil kan zijn. Terwijl de temperatuur richting de dertig graden kruipt, zoeken kinderen verkoeling in zwembaden, sproeiers en recreatieplassen. De waterbak in het centrum blijft achter als een decorstuk waarvan niemand precies weet of je er nu in mag, omheen moet lopen of alleen bewonderend naar hoort te kijken.
Misschien is dat wel de grootste prestatie van het project. Het heeft iets gecreëerd wat tegenwoordig zeldzaam is: een miljoeneninvestering waar werkelijk nie
Vrijwel iedere keer als ik er langsloop, dobbert er een plastic flesje in het water, aangevuld met wat ander zwerfvuil. Verder is het er vooral opvallend rustig. Geen gillende kinderen, geen pootjebadende toeristen, geen waterpret. Hooguit een verdwaalde duif die zich afvraagt of dit nu werkelijk de miljoeneninvestering is waar iedereen het over had.
Heel af en toe kent de waterbak een hoogtepunt. Tijdens de kermis bijvoorbeeld. Toen bleek het bassin ineens een onverwachte sanitaire voorziening. Niet officieel natuurlijk, maar sommige bezoekers zagen er toch vooral een openbaar urinoir in. Dat is waarschijnlijk niet helemaal de invulling die de ontwerpers voor ogen hadden toen ze de eerste schetsen presenteerden.
Er zijn destijds miljoenen in het project gestoken. Dat ging niet zonder kritiek. Veel Coevordenaren vroegen zich af waarom dat geld niet werd gebruikt om de haven door te trekken. Dat zou volgens hen niet alleen mooier zijn geweest, maar ook beter aansluiten bij de historische vestingstad. Water waar boten daadwerkelijk iets mee kunnen, in plaats van water dat voornamelijk plastic opvangt.
Misschien moet de gemeente de functie van de waterbak gewoon officieel aanpassen. Zet er een bordje bij:
"Multifunctioneel stedelijk waterobject."
Geschikt voor:
het opvangen van regenwater;
het verzamelen van lege flesjes;
het spiegelen van wolken;
incidenteel kermisgebruik.
En als extra toeristische attractie kunnen bezoekers raden hoeveel miljoen euro er onder het wateroppervlak verborgen ligt. Degene die het dichtst in de buurt komt, wint een schepnetje om de flesjes eruit te vissen.
Het blijft een merkwaardig verschijnsel. We investeren miljoenen in een waterpartij die vooral bewijst dat stilstaand water inderdaad stil kan zijn. Terwijl de temperatuur richting de dertig graden kruipt, zoeken kinderen verkoeling in zwembaden, sproeiers en recreatieplassen. De waterbak in het centrum blijft achter als een decorstuk waarvan niemand precies weet of je er nu in mag, omheen moet lopen of alleen bewonderend naar hoort te kijken.
Misschien is dat wel de grootste prestatie van het project. Het heeft iets gecreëerd wat tegenwoordig zeldzaam is: een miljoeneninvestering waar werkelijk nie