Oud & Nieuw – een gedachte

Waarom vind ik historie zo interessant, juist op dit moment van jaarwisseling?

Misschien omdat Oud & Nieuw meer is dan het omslaan van een kalender. Het is een stil moment waarop verleden en toekomst elkaar even raken. Het besef van historie doet dan meer met ons dan we vaak denken. Het geeft wortels. Door te weten waar we vandaan komen, begrijpen we beter wie we zijn. De verhalen van eerdere generaties – hun keuzes, fouten, moed en hun zwijgen – spiegelen ons eigen leven. Ze laten zien dat wij niet losstaan, maar deel zijn van een lange keten.

Een jaarwisseling nodigt ook uit tot nuance. Historisch besef haalt scherpe oordelen weg. Het leert dat keuzes altijd zijn gemaakt binnen hun tijd: in armoede of voorspoed, in oorlog of vrede, gedragen door angst of hoop. Dat maakt niet alles goed, maar wel begrijpelijker.

En juist nu waarschuwt de geschiedenis ons. Ze herhaalt zich niet letterlijk, maar rijmt vaak. Wie het verleden kent, herkent patronen: uitsluiting en machtsmisbruik, maar ook solidariteit en veerkracht. Dat besef maakt ons alerter bij het begin van een nieuw jaar.

Oud & Nieuw roept ook verantwoordelijkheid op. Historie is geen museumstuk. Ze leeft in landschappen, families, steden en herinneringen. Wat wij vandaag afsluiten en morgen beginnen, wordt ooit geschiedenis. Dat plaatst onze voornemens en daden in een groter kader.

Tegelijk biedt dat besef troost. Het laat zien dat mensen vóór ons door donkere tijden zijn gegaan en toch zijn doorgegaan. Dat veerkracht niet uitzonderlijk is, maar menselijk.

Misschien is dat wel de kern van deze jaarwisseling:
het besef van historie maakt ons kleiner in onze tijd, maar groter in ons begrip.
Het herinnert ons eraan dat het leven geen los hoofdstuk is, maar een doorlopend verhaal —
en dat wij, aan de drempel van een nieuw jaar, even de pen vasthouden.